Það er oft erfitt að vera litla stéttar- og fagfélagið í hinum stóra heimi stéttarfélaga á Íslandi. Ég hef stundum áhyggjur af framtíð okkar félags, og spyr mig hvernig Ljósmæðrafélagi Íslands á eftir að ganga næstu áratugina? Þessi misserin er algengt að minni stéttar-félög sameinist hinum stærri og þrátt fyrir marga kosti fyrir okkur að vera hluti af stærra bandalagi, verður hlutskipti okkar erfiðara eftir því sem stærri félög innan bandalagsins verða stærri. Að vera í bandalaginu BHM gefur ljósmæðrum til dæmis tækifæri á að vera með í Starfsþróunarsetri háskólamanna, Starfsmenntunar-sjóði, Orlofssjóði og Styrktarsjóði BHM. Allt eru þetta sjóðir sem skipta okkar félagskonur máli og yrði of um-fangsmikið fyrir okkur að reka einar, verandi ennþá rétt tæplega 300 félagskonur.
Stundum er okkar rödd hins vegar hjáróma í samstarfinu með BHM. Gott dæmi um það er áfanga-samkomulag 2 vegna jöfnunar launa á milli markaða. Þar var ákveðið af ríki og yfirstjórn BHM að allar heil-brigðisstéttir innan BHM, fyrir utan ljósmæður, yrðu hluti af því samkomulagi. Ljósmæður stóðu líka utan samnings þegar áfangasamkomulag 1 var samþykkt, en þá voru ljósmæður upplýstar um það fyrirfram, í ljósi þess að þá átti að úthluta fjármunum til þeirra félaga sem áttu lægst launaða félagsfólkið. Við áttum hins vegar aldrei von á því að gengið yrði algjörlega framhjá okkur þegar kom að áfangasamkomulagi 2. Þar vorum við ekki upplýstar um að búið væri að teikna upp plan sem ljósmæður voru ekki hluti af fyrr en málið var komið vel af stað. Hér er ekki um mikla fjármuni að ræða, en tilfinningin um að fá að taka þátt í samtalinu innan síns bandalags skiptir miklu máli.
Eins og flestir vita hafa húsnæðismál félagsins verið í mikilli óvissu. Þrátt fyrir mikla ánægju ljós-mæðra með núverandi húsnæði var okkar rödd hunsuð, þegar húsnæðið var sett á sölu fyrir tveimur árum síðan. Enn hefur ekki tekist að selja húsnæðið að Borgartúni 6, en ákvörðun stjórnar Ljósmæðrafélagsins var að vera áfram hér í Borgartúni, því dýrt væri að reka áfram húsnæði sem við eigum hlut í (og stæði þá tómt) og greiða leigu annars staðar samhliða. Sú sérkennilega staða kom hins vegar upp í haust að BHM og tvö stærstu félög innan bandalagsins tóku þá ákvörðun að ekki mætti lengur nota salina á 4. hæð. Salirnir ættu að standa auðir og ónotaðir. Við þessa ákvörðun voru forsendur okkar um að vera áfram hér í Borgartúninu brostnar. Það er nauðsynlegt fyrir okkar félag að hafa aðgang að stærra rými fyrir okkar fræðslustarfsemi.
Sem betur fer á Ljósmæðrafélagið góða að. Sigurbjörg Sæunn Guðmundsdóttir, formaður Lyfja-fræðingafélags Íslands hafði samband við okkur ný-verið og bauð félaginu aðstöðu í húsakynnum þeirra á Seltjarnarnesi. Þar er einnig til húsa Lyfjafræðisafnið. Gaman er að segja frá því að húsnæðið er staðsett í gamla fjósinu sem var hluti af Nesstofu, en Nesstofa var byggð árin 1761–63 og hýsti Landlæknisembætti Íslands. Í þessu húsi starfaði fyrsta menntaða ljós-móðirin sem kom til landsins, en sú hét Margrethe Katarine J. B. Magnússen. Húsið sem okkur stendur nú til boða er dásamlegt og hentar starfsemi okkar mjög vel. Þar fáum við góða skrifstofu með aðgengi að hlýlegum sal sem hefur allan þann búnað sem við þurfum. Við hlökkum til að hefja nýtt starfsár á nýjum stað, með sögulegri tengingu og með góðu samstarfs-fólki innan heilbrigðisgeirans. Um leið þökkum við fyrir góðar stundir að Borgartúni 6 síðustu 20 ár og kveðjum með söknuði kæra vini í KVH (Kjarafélagi viðskipta- og hagfræðinga). Við stefnum á að flytja starfsemina í febrúar og í kjölfarið verður haldið fyrsta nálastungunámskeiðið í nýju húsnæði. Við sjáum fram á bjarta og góða tíma og hlökkum til að taka á móti ykkur í nýja húsnæðinu með hækkandi sól.